Foto: De hooglanden van het hoofdeiland van Fiji (bron: Ronald van der Veer)
Fiji - We draaien de bergen in. Het asfalt op de weg is verrassend goed. Overal hadden we waarschuwingen gelezen over slechte onverharde wegen in de bergen. Vanochtend twijfelde het personeel nog of we de route naar Nadi binnendoor konden maken in verband met de slechte staat van sommige bruggen. We zien het wel. In het slechtste geval moeten we terug. De weg glooit tussen de bergen door. Overal is het groen. Net voorbij Mavao houdt het asfalt op. De weg gaat verder als gravel road. We moeten zorgvuldig de kuilen in de weg ontwijken. De kuilen zijn nog gevuld met het regenwater dat gevallen is de afgelopen dagen. Door de modderige ondergrond is het op sommige stukken glad. Voorzichtig rijden we verder. Normaliter kun je ook een bezoek brengen aan de traditionele dorpjes langs de weg. Hiervoor moet dan eerst toestemming gevraagd worden aan het stamhoofd. Op zondag echter wordt toeristisch bezoek niet op prijs gesteld. Net voorbij Tuvu wenkt een man op een paard. Waar we naar toe gaan?, vraagt hij. Wij noemen het plaatsje Bukuya. Hij kijkt bedenkelijk. Zou hier die lastige brug liggen? Dit blijkt niet het geval. De man stapt van zijn paard en begint uit te leggen dat we bij de eerste kruising naar links moeten, dan even rechtdoor en weer rechtsaf. Voor we er erg in hebben staat er op de plattegrond van Fiji een hele routebeschrijving getekend. We durven hem niet meer te zeggen dat we de navigatie op de telefoon gebruiken. Hij stelt zich voor als Joave. Zeg maar Joe vult hij snel aan. Hij woont hier en om ons heen ligt zijn land. Of we de waterval willen zien? Er zijn er twee, legt hij uit. Eentje ligt op een paar minuten wandelen. Ach waarom niet? Joe komt betrouwbaar over. We volgen Joe het grasland in. Bij een beek nodigt hij mij uit om op zijn paard te gaan zitten. Het is even balanceren op het paard. In plaats van een zadel ligt er alleen een deken op de rug. We komen verder en verder het bos in. Daar ligt een vijf meter hoge waterval. Voor ik er erg in heb, klimt Joe op zijn blote voeten de rotsen op. Kom ook, zegt hij. Wij bedanken. Op de terugweg vertelt hij over zijn gewassen en geeft hij ons enkele komkommers mee voor onderweg.
Bounty eiland Tivua
Fiji - Bij de haven parkeren we de auto en snellen naar de pier. Met nog tien minuten speling stappen we aan boord van de Ra Marama driemaster. Naar schatting zijn zo'n tachtig mensen aan boord. Iets meer dan ik vooraf verwacht had. Ik word onthaalt met koffie ...
